Delikten bakmaktan farkı yok

Rum Lider Nikos Hristodulidis’in, Kıbrıslı Türklere yönelik, tek taraflı iki önlemi açıklama yapacağı konuşuluyor.

Sağlık ve ekonomi konularında olduğu söylenen önerilerin, güneyden kuzeye çeşitli malların gümrüksüz gönderilmesi ve bunların kuzeyde KDV eklenmeden satılması, sağlık alanında ise, Kıbrıslı Türklerin, güneydeki sağlık sisteminden daha geniş şekilde faydalanılması.

Konuşuluyor dedim, çünkü diplomasi yok, bir görüşme sırasında hazırlanarak sunulması yok.

Rum basınında gündeme getirilmiş konular.

Önerilere geleceğim, ama olmayanlardan devam edersem, hem Cumhurbaşkanı Erhürman’a hem, de Kıbrıslı Türklere karşı saygı yok.

Kıbrıs sorunu söz konusu olunca altını çizerek yazıyor ve konuşuyorum.

Amacım sırf eleştiri yapmak değildir.

Ama bazı gerçeklerin ısrarla görülmemesi, bu topluma hiçbir şey kazandırmıyor.

Hristodulidis’in önerilerine gelince, en başta söyledim böyle bir konu, Rum basınından çıktı.

Kıbrıslı Türkler ekonomik ve sağlık konularında sorunlar yaşıyor, onlara bu sorunlara yönelik açılımlar yapıyoruz, özetle mantık bu.

Bir aciz görme, ayrı bir halk olarak kabul etmeme durumunun, yukardan bakmanın dışa vurulması.

Sadece Kıbrıslı Türkler için değil, Kıbrıslı Rumlar için de bir şeyler yapılması gerekmiyor mu?

Ortak yaşamı, günlük hayatı kolaylaştıracak.

Geçiş noktalarını çoğaltmak, altyapıyı güçlendirmek, güven artırıcı adımları çoğaltarak hayata geçirmek.

Küçük çocukların yer alacağı bir futbol maçını bile siyasi meselelerle kabul etmemek, bu iyi niyet, sorunu çözmeye, iki halkı barıştırmaya yönelik tavırlar değil.

Ekonomi alanında, karşılıklı yapılabilecekler, hayata geçirilmeyen açılımlar, teknik konular varken, nereden çıkıyor bu öneriler?

Sağlık alanında açılım, buna zaten engel yok, bununla ilgili Cumhurbaşkanı Erhürman’ın elinde olan bir şey de yok.

Geçiş kapılarındaki sıkıntıların giderilmesi, başka noktaların geçişler için düzenlenmesi, karma evliliklerden doğan insanların vatandaşlık haklarının verilmesi, esas meseleler bunlar.

Mülkiyet konusunda bireysel kullanımlara kadar inilmesi endişesi, bunlar için adım atılması.

Metehan geçiş noktasında, genişletme çalışmaları yapılıyor, Türk tarafındaki çalışma bitti sayılır, fakat Rum tarafında çok yavaş bir ilerleyiş var.

KKTC ekonomisinin, güneye kaymasına rağmen, geçiş noktalarının artması, geçişlerin kolaylaşması, bu ivmeyi daha çok artıracak olmasına rağmen, konu sürüncemede bırakılıyor, anlaşılır gibi değil.  

Bu gelişmeler bir önyargı, ego ve kibir kokuyor.

Hristodulidis, her gelen yabancı konuğunu variller üzerinden, delikten KKTC’ye baktırıyor.

“İşgal” edilen bölgemiz, adamız, bölünen Lefkoşa’mız diyor, başkaları da buna alkış tutuyor.

Sanki Kıbrıs sorunu, 1974 yılında başlamış ve Lefkoşa böyle bölünmüş gibi.

Bir Kıbrıslı Türk olarak, birilerinin gelip de gerçekten neler olduğunu, bilmeden, anlamadan, öğreneme çabası göstermeden, bizimle iletişim kurmak yerine, delikten gözlemesi, bu ülkede yaşayan biri olarak beni üzüyor, üzülüyor, küçük düşürüldüğümü hissediyorum.

Bakış açısı, mantığı aynı, küçük görme.

Bunlar, Hristodulidis’in, içte kaybettiği, itibar, halk güveni, yolsuzluk iddiaları ile sıkıştığı siyasi alandan çıkma, gündemi değiştirme manevrası olabilir.

Peki, kime ne faydası var?